Dlaczego poprawna fonetyka jest ważna? 3 POWAŻNE BŁĘDY FONETYCZNE POPEŁNIANE PRZEZ POLAKÓW W JĘZYKU ANGIELSKIM

13:29 thejourneyneverends 0 Comments






Już dawno przymierzałam się do napisania tego wpisu.
Co skłoniło mnie do jego napisania? Fakt, że w nauczaniu języka angielskiego w Polsce nie przykłada się wagi do poprawnej wymowy tego języka. Uczniowie, piszący test za testem, są przygotowywani aby dobrze wypadać na TESTACH, czyli przede wszystkim pod kątem poprawnej pisowni. Ale czy poprawna pisownia jest aż tak ważna w komunikacji? Nie, no chyba, że chcemy porozumiewać się tylko przez smsy, e-maile, czy pisanie „listów” :)
Kolejną rzeczą, jaką chcę powiedzieć, jest to, że nie chodzi mi o to, że każdy musi brzmieć jak native speaker. Niestety, trzeba powiedzieć, że dla niektórych osób będzie to wręcz niemożliwe, gdyż zależy to: od pewnego rodzaju talentu, predyspozycji, słuchu i przede wszystkim ćwiczeń. Dlatego też niektórzy mówią perfekcyjnie bez wysiłku i bez problemu powtarzają bezbłędnie nowo usłyszane wyrazy. Inni nawet po wieloletnich ćwiczeniach mają z tym problem. Jednak na swoich studiach (studiuję Lingwistykę stosowaną: angielski z niemieckim) usłyszałam od wykładowcy, że każdy może poprawić swoją fonetykę w co najmniej 80%. Jak to zrobić? Słuchać i ĆWICZYĆ- czyli mówić, głośno artykułować dźwięki.
Dlaczego poprawna wymowa języka jest ważna ?

·         Po pierwsze, bez poprawnej wymowy MOŻEMY BYĆ NIEZROZUMIANI. Jest wiele wyrazów, które różnią się jedynie jednym dźwiękiem i jeśli nie zostaną wypowiedziane w odpowiedni sposób ZNACZĄ ZUPEŁNIE CO INNEGO. Takie wyrazy to tzw. „minimal pars”.  Co więcej, wiele słów jest zapisane identycznie, ale różnią się jedynie wymową, w zależności czy OZNACZAJĄ CZASOWNIK CZY RZECZOWNIK. Niby nic wielkiego, jednak może to prowadzić do poważnych nieporozumień. Nie wszystko da się zrozumieć z kontekstu. Więc jeśli jesteśmy przekonani, że nauka poprawnej wymowy nie jest nam potrzebna, aby z kimś się porozumieć, jesteśmy w błędzie.

·         Po drugie, mówiąc niepoprawnie (chociażby ze złym akcentem!) JESTEŚMY IRYTUJĄCY. Spróbujmy powiedzieć kilka polskich wyrazów z akcentem na inną sylabę, niż być powinna ( w polskim akcentujemy oczywiście drugą od końca, więc spróbujmy zaakcentować pierwszą). I teraz pytanie: Czy nie brzmi to w pewien sposób irytująco? Czy nie przeszkadzałoby Wam, gdyby obcokrajowiec mówił po polsku ze złym akcentem?
·         Znając dobrze poprawną wymowę, wiedząc jak wymawia się dane wyrazy LEPIEJ ROZUMIEMY JĘZYK, GDY GO SŁYSZYMY ! W momencie, gdy sami nie wiemy jak dane słowa powinny być wymawiane, słysząc je wymówione poprawnie nie znamy tych słów, w związku z czym nie rozumiemy rozmówcy, choć możemy znać te wyrazy, ale z „własną wersją ich wymawiania”: )
·         Oczywiście warto wspomnieć, że poprawna wymowa poprawia naszą ogólną prezencję i polepsza wrażenie, jakie sprawiamy.

Zebrałam 3 (wg. mnie najważniejsze) błędy fonetyczne popełniane przez Polaków w języku angielskim.
Oczywiście takich „smaczków" jest trochę więcej, jednak byłoby to za dużo jak na jeden post.

1. /θ/ wymawiane jako /s/, /t/ i /f/

Dźwięk „th” - zapisywany fonetycznie jako θ- jeden z trudniejszych dźwięków angielskiej fonetyki, z którym wiele Polaków ma trudności. , prawdopodobnie dlatego, że nie mamy go w ogóle w języku Polskim (jak większość dźwięków fonetyki angielskiej).
Często wymawiany niepoprawnie przez Polaków jako polskie „f” bądź „s”. Jednak wystarczy, że wysuniemy koniuszek naszego języka dotykając nim dolnej części naszych górnych jedynek i w tym momencie należy spróbować powiedzieć polskie „f” (nie zabierając języka). W rezultacie otrzymamy angielskie /θ/. Dźwięk trudny, jednak bardzo ważny- szczególnie jeśli chodzi o zrozumienie pewnych wyrazów.

Oto kilka wyrazów (minima pars), które zmieniają swoje znaczenie, jeśli wymawiamy je przez:

/f/ zamiast /θ/



/θ/                                                                                       /f/  
three                                                                                 free  
thread                                                                               Fred
thin    (cienki)                                                                    fin (płetwa u zwierzęcia)
therm  (jednostka ciepła)                                                  firm (m.in. solidny)       
thirst    (m.in. pragnienie)                                                  first (pierwszy)
thought  (m.in. myśl)                                                         fought (2 i 3 forma czas. fight)   
thrill (m.in. dreszcz emocji)                                               frill (falbana)
think                                                                                  fink (donosić na kogoś)           
troth (obietnica, przysięga)                                               trough (m.in. koryto !)



/t/ zamiast /θ/


/θ/                                                                                                    /t/
thick (gruby)                                                                        tick (m.in. zaznaczać)
thin                                                                                      tin ( m. in. puszka)
thank                                                                                   tank (m.in. czołg)
three                                                                                    tree
thought                                                                                taught (formy czas. teach)
thigh (udo)                                                                           tie (m.in. krawat)
health                                                                                   heat
thrill                                                                                      trill (m.in. trel ptaków)
pith (m.in. miękisz)                                                               pit (m.in. pestka)





/s/ zamiast /θ/


     /θ/                                                                                                  /S/
thick (gruby)                                                                                sick (chory)
thin (m.in. cienki)                                                                         sin (grzech)
thumb (kciuk)                                                                              sum (suma)
thong (m.in. stringi !!)                                                                  song
thank                                                                                           sank
thought                                                                                        sort                                        thigh                                                                                            sigh (m.in. westchnąć)
mouth                                                                                          mouse




Do niektórych mniej znanych wyrazów nie omieszkałam wpisać ich znaczenia, aby pokazać jak zmiana jednego dźwięku może wpłynąć na treść tego, co mówimy (!). Teraz widzicie jak ważna może okazać się odpowiednia artykulacja. Niedbałe wypowiadanie słów może nieraz doprowadzić nas do kłopotliwych lub wręcz krępujących sytuacji.

2.„ng” zamiast /ŋ/

Kolejny dźwięk bardzo trudny do wymówienia  to dźwięk nosowy  zapisany fonetycznie w ten sposób: ŋ . Wiele osób wymawia go błędnie jako polskie „g”. Wsłuchajcie się proszę jak Brytyjczycy czy Amerykanie wymawiają słowa zakończone na „ing” jak reading czy po prostu na „ng” jak wrong, strong czy song. I jak ? Czy słyszycie, żeby ktoś wymawiał to „ g”? No właśnie. Cały problem polega na tym, że tego „g” na końcu tych wyrazów po prostu nie wymawiamy, lecz litery „ng” tworzą nam jeden dźwięk ŋ. Aby go wypowiedzieć środek naszego języka musi dotknąć górnej warstwy jamy ustnej i w ten sposób zatkać otwór jamy ustnej, aby wypuścić powietrze nosem ( i stąd mamy nazwę „dźwięk nosowy”). W momencie zetknięcia się środka języka z górną warstwą jamy ustnej spróbujcie powiedzieć po prostu „n” wypuszczając powietrze nosem. Słyszycie? Dzięki temu zanika nam polskie „g” np. w końcówce „ing” jak w swimming lub w końcówkach „ng” np. w wyrazie song.

Ok, teraz spróbujcie wymówić dźwięk ŋ w wyrazie. Np. writing. Mam nadzieję, że się udało.

No, ale wymówienie tego dźwięku na końcu słowa to jeszcze pół biedy.
       
Teraz spróbujcie powiedzieć ten dźwięk w wyrazie singer. Nieco trudniej, prawda?
Ten przykład jest dość charakterystyczny i bardzo ważny, gdyż jeśli źle wymówimy dźwięk ŋ możemy powiedzieć słowo o zuupełnie innym znaczeniu.
Otóż jeśli wymówicie słowo singer omijając po prostu „g” i zostawiając samo „n”, co w rezultacie brzmi jak „siner” to jest to po angielsku nic innego jak „grzesznik”(sinner) :) Tak, z „piosenkarza” powstaje nam… „grzesznik”.
Osobiście sama odkryłam, że w j. polskim używam tego dźwięku w słowie „funkcja” (tym bardziej jeśli chcę go powiedzieć dość szybko).

Ale UWAGA, są wyjątki!!!
W stopniu wyższym przymiotników, np. w słowie longer ,WYMAWIAMY „G” !!!

3. Polskie „p” zamiast angielskiego „p”

Angielskie „p” różni się nieco od polskiego w przypadku wyrazów w których po „p” występuje samogłoska. A więc co w tym innego i dlaczego warto zwrócić na to uwagę?
Angielskie /p/ występujące przed samogłoską jest aspirowane. Oznacza to, że wypowiadamy je z dodatkową porcją powietrza, co przypomina „mały wybuch”. Proste ćwiczenie, które ułatwi Wam naukę wypowiadania tego dźwięku: przyłóżcie kartkę do ust i spróbujcie wypowiedzieć „p” tak, aby kartka uniosła się do przodu pod wpływem wyrzucanego przez was powietrza. Oczywiście na początku, aby nauczyć się poprawnej artykulacji tego dźwięku, możecie trochę przesadzać. Dzięki temu z czasem wejdzie wam to w krew i bez zastanowienia będziecie w stanie używać tego dźwięku w szybko wypowiadanych zdaniach.

Dlaczego poprawne wypowiadanie tego dźwięku jest ważne?

Weźmy za przykład słowo Poland, w którym jak najbardziej należy zaaspirować „P” (czyli wypowiedzieć z dodatkową porcją powietrza i z jego delikatnych „wybuchem”). W przeciwnym razie mówiąc: „I’m from Poland” bez aspiracji naszego „p”, Anglik usłyszy najprawdopodniej „I’m from Holland”- sama miałam taką sytuację za granicą, z resztą moi znajomi też :)

Inne wyrazy, w których należy zaaspirować „P” to np.: perfect, pig, purpose, people, pot, pay, put, pass, pet, poor. Generalnie wszystkie, gdy po „p” mamy samogłoskę.


Te trzy błędy fonetyczne uznałam za najistotniejsze do korekty oraz najczęściej spotykane wśród Polaków. Jednak niewątpliwie jest ich o wiele więcej, gdyż fonetyka angielska jest zupełnie inna niż polska. O fonetyce angielskiej można by mówić bardzo długo, w związku z czym na pewno pojawi się kolejny post o tej tematyce :)


A jakie są Waszym zdaniem najistotniejsze błędy fonetyczne języka angielskiego popełniane przez Polaków?

0 komentarze :